11:23, Tuesday, 19.11.2019
YouTube
Twitter
Facebook
RSS
ქართული English

პორტალი ადამიანის უფლებების შესახებ

Go
გაფართოებული ძიება

8 დღეა 6 ოჯახი ღამეს ღია ცის ქვეშ ათენებს

27.09.2013

 
მანონ ბოკუჩავა, ქვემო ქართლი

სექტემბრის დასაწყისიდან  რუსთავის სხვადასხვა შენობებში უნებართვოდ შესახლებული სოციალურად დაუცველი ოჯახების გამოსახლება ეტაპობრივად დაიწყო.  ფართი, რომელიც მათ ეკავათ ლტოლვილთა სამინისტრომ შეისყიდა და შენობების რემონტი დევნილებისთვის დაიწყო. 

ასეთი რეალობა დაუდგათ რუსთავის ყოფილი ,,გეპეის“ და #35-ე საბავშო ბაღში უნებართვოთ შესულ ოჯახებს. მათ შენობები დაატოვებინეს.

თვითმმართველობამ გააკეთა განცაცხდებები, რომ არ აქვს საბინაო ფონდი და ბინით ვერავის დაეხმარება. თუმცა მოგვიანებით მცირე წლოვან ბავშვებთან ერთად ღია ცის ქვეშ აღმოჩენილ ოჯახებს თავშესაფარად დავით გარეჯის #30-ის შენობა შესთავაზა. 

აღნიშნული შენობა წარმოადგენს ქარხნის საწყობს.  ,, აქ, არ არის  ელექტროენერგია, ბუნებრივი  აირი, სასმელი წყალი და არ საპირფარეშო“, - საუბროენ დავით გარეჯის ახალი მაცხოვრებლები. შენობის ყველაზე პატარა მოსახლე  4 თვისაა.
  
ამავე შენობაში სთავაზობენ  შესახლებას ყოფილი #35-ე საბავშო  ბაღიდან გამოსახლებულებსაც, თუმცა ისინი ამ ალტერნატიულ თავშესაფარზე უარს აცხადებენ. მე-8 დღეა ყოფილი ბაღიდან გამოსახლებულები შენობის ეზოს არ ტოვებენ და გარეთ გამოყრილ ავეჯთან ერთად ათენებენ ღამეს. საწოლები, საოჯახო ნივთები და  ბავშის სათამაშოები ეზოში აწყვია. საწოლებსა და ცას შორის შუამავალი კი ჭერის ნაცვლად მწვანე ბრეზენტია. 
,,13 წელი ვიყავი ქირით, ბოლოს ვეღარ შევძელი  გადახდა  - მეუღლესა და ორ შვილთან ერთად გარეთ აღმოვჩნდი. იმისთვის, რომ თავშესაფარი მქონოდა გასული წლის 5 ოქტომბერს შემოვედი ამ შენობაში. ახლა კი, ყველანი გამოგვასახლეს. ვთხოვთ დაგვეხმაროს ადგილობრივ და ცენტრალურ მთავრობას. 6 ოჯახი ვართ ამ შენობიდან გამოსახლებყულები", - ამბობს, ყოფილი ბაღის შენობიდან გამოსახლებული გიორგი ჩხიტუნიძე.
გარეთ ცხოვრება ყელაზე მეტად სამი შვილის დედას,  ირმა დიაკონიძეს გაუჭირდა. ამბობს, რომ ეპილეფსიით დაავდებული შვილი ჰყავს და სადმე წასავლელი რომ ჰოქნდეს, შვილის ჯანმრთელობას ასეთ საფრთხეს არ შეუქმნიდა. 

,, ვარ სოციალურად დაუცველი, მყავს  ეპილეფსიით დაავდებული შვილი. ვის არ სჯერა ჩემი მითხარით, მოვიდეს და გადაამოწმოს ჩემი მდგომარეობა. გამოსახლებისას თავის დაწვა მინდოდა და პოლიციამ შემაჩერა. ამაზე მეტი რა უნდა გავაკეთო?!  მე-5 დღეა გარეთ ვათენებთ ღამეს და სულ ერთხელ  მოვიდა ჩვენი მდგომარეობის სანახავად ადგილობრივი მთავრობა",- საუბრობს დიაკონიძე.

გამოსახლებულებმა შეაჩერეს მათი ყოფილი შენობის რემონტი. მუშებს არ აძლევენ მუშაობის საშუალებას. ამბობენ, რომ სხვა საცხოვრებელი არსად აქვთ და სახელმწიფო ვალდებულია ღია ცის ქვეშ მყოფებს დროებით საცხოვრებელი მისცეს. 

Print Send to Friend Send to Facebook Tweet This
დატოვეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი:
თქვენი კომენტარი:

ქართულად
დამცავი კოდი: Code
სხვა სიახლეები
გამოკითხვა
არიან თუ არა ამჟამად საქართველოში პოლიტიკური პატიმრები?
დიახ არა არ ვიცი

ბლოგი

გორაშვილი vs ნაჭყებია
ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ლექტორმა, გიორგი გორაშვილმა ამავე ფაკულტეტის სტუდენტს ბუბა ნაჭყებიას ფეისბუქის დახურულ ჯგუფში გინების გამო უჩივლა.
ვრცლად...
სიკვდილით სავსე ქალაქი
უგზო-უკვლოდ დაკარგულები - „არ დამივიწყო!“
არქივი
  

       

რედაქტორის აზრი

ხელისუფლებისგან მივიწყებული ვეტერანები
ყოველწლიურად მცირდება მეორე მსოფლიო ომის მონაწილეთა რაოდენობა. მათ შესახებ კი საზოგადოება მხოლოდ 9 მაისს იღებს ინფორმაციას, როდესაც ომის ვეტერანები, ტრადიციულად, გამარჯვების პარკში იკრიბებიან
ვრცლად...
უიმედოთა სოფელი
რა დაემართა სამართლიანობის აღდგენის ოცნებას
არქივი
თემები
კატეგორიები

Copyright © 2004 - 2019 HRIDC